Dag 84: donderdag 15 mei 2014: Witwassen loont!

Het al even overvloedige ontbijt is met uitzicht op de rivier. Onder de zware bewolking maken grote zwarte kraaien weer eens ruzie met een overzwevende buizerd. Tussen het geruzie door proberen zwaluwen hun jongen te voeren; mussen zoeken een goed heenkomen.
We bezoeken enkele musea met degens en messen, producten waar de streek bekend om is. Eerst het Feather Museum in Seki City. Ik denk meteen aan mooie vogelveren, maar mannen weten natuurlijk wel beter: Feather is het bekendste Japanse merk scheermesjes… Daarna bezoeken we 1 van de kleine musea over messen.
Bij de lunch in een hotel in het nabijgelegen Inuyama vindt Mels tot zijn grote vreugde een chocoladefontein en marshmallows om erin te dopen. Vanaf het hotel nemen we via een shinto tempel – waar tot onze verrassing mandjes klaar staan om geld te wassen, waarna het gewassen geld zichzelf ‘binnenkort’ zal verdubbelen… – een pad de heuvel op, om het kasteel van Inuyama te bezoeken. Het is het oudste kasteel van Japan, gebouwd in 1537 en in 2004 door de familie gedoneerd aan de stad. We krijgen een (vrijwillige) Engelstalige gids mee, wat het extra interessant maakt. Op kousenvoeten hijsen we ons de hoge treden van de smalle trappen op – tegelijkertijd proberend met onze hoofden alle laaghangende balken te omzeilen – tot aan de bovenste verdieping waar we een mooi uitzicht hebben over de stad en de Kiso rivier. Even omzichtig hijsen we ons naar beneden, terwijl hordes schoolkinderen zich naar boven werken. Buiten is het begonnen te regenen.

Tegenover de shinto tempel onderaan de heuvel lopen we een traditionele Japanse straat in en bezoeken nog 2 juweeltjes van musea: Het 1e museum gaat over karakuri, mechanische theaterpoppen, ook wel robotpoppen genoemd. Houten poppen, in verschillende maten, mooi aangekleed, die via een ingenieus systeem van vele touwtjes worden bediend door een groepje mannen onder het podium. Het 2e museum gaat over de geschiedenis van Inuyama, met onder meer een grote maquette van het kasteel en de stad in de Edo-periode.
De zon breekt door wat spleten in de bewolking als we terug naar Nagoya rijden. We nemen een shuttle lift in het Midland Square, het hoogste gebouw in Nagoya – ca. 247 m hoog, 46 verdiepingen – en genieten van een sensationeel uitzicht: een eindeloze vlakte met hoge gebouwen waartussen drukke verkeersaders stromen; erboven dreigende luchten, terwijl de avond valt. We lopen een aantal vierkantjes en korte tijd is er een licht- en mistvertoning. Heel bijzonder. Dan dalen we weer af en nemen in de ernaast staande wolkenkrabber een lift om te eten in een bijzonder restaurant: een immense boerderij heeft zowel hier als in Osaka op een toplocatie een buffetrestaurant (‘biking’) met eigen groente, vlees en bier.
Aan het eind van een bijzonder gezellige avond (en dagen!) nemen we afscheid van Hide-san. ‘Ik ben een chidori’, zegt hij, na 6 biersoorten te hebben uitgeprobeerd. Chidori betekent: 1000 strandlopertjes; vogels die een nogal vreemde manier van lopen hebben. Hij neemt de trein en bus naar zijn huis, om morgen zijn auto weer op te pikken.

Overnachting: Meitetsu New Grand Hotel, Nagoya (westerse kamer, 2x 1p bed, tafeltje/bankje, bureau/stoel, tv, kluis, hal met koelkast, krukje, kast, badkamer/wc, uitzicht over stuk Nagoya, wifi, geen avondeten, ontbijt prima)

20140613-160108-57668117.jpg

20140613-160124-57684226.jpg

20140613-160143-57703276.jpg

20140613-160155-57715915.jpg

20140613-160208-57728398.jpg

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *